şarkı bitti.

"başkasına yar oldu..
eller bahtiyar oldu.."
çok mu depresifim? içi geçmiş olduğumu mu düşünüyorsunuz?
öyle değilim aslında. geceler beni böyle yapıyor. bir de okumadığınızı düşünmek beni özgür kılıyor. geçmişimden, bugünümden, kalp yaralarımdan, nadiren sevinçlerimden bahsetmek hoşuma gidiyor burada.
"mazi kalbimde bir yaradır.
bahtım saçlarımdan karadır.."
sevinçlerimden bahsetmiyorum. yazmam ben mutluluğumu pek. mutluluk bana yazı yazdırmaz daha doğrusu.. beni üretken yapan şey bereler belki de.. neyi ne kadar üretiyorsam işte..
"ne göğsünde uyuttu beni.
ne buseyle avuttu beni.."
yol hoşuma gidiyor. yolculuk. arayış. 2 tip insan olduğunu buyurmuş kategorizasyon sever kitle.. A tipi B tipi. ceza evi gibi değil mi:)) A tipi insan sonuç odaklıymış. B tipiyse süreçten de hoşlanırmış-mış-mış-mış.. Öyleyse B tipiyim ben. seviyorum yolu. yolculuğu. fakat aradığımı bulamamak mahvediyor beni. telefonla bile olsa. yerinde yoksa. istediğimde ulaşamıyorsam. aradığımı bulamıyorsam. bulduğumda elde edemiyorsam. içimden birşeylerin kopup gittiğini, sinirimin tavan yaptığını hissediyorum.
"şarkı bitti fakat."